วันนี้ขออัพเกี่ยวกับเรื่อง อดีตก็แล้วกันสืบเนื่องมาจากกลัวเพื่อนๆชาวไดจะจมน้ำตาลตายซะก่อนเพราะความหวานของนู๋ตูนกับมู๋เต้ย อิอิ

เคยอกหักเหมือนกัน ก่อนที่จะสุขก็เคยทุกข์มา

เริ่มเรื่องดีก่า  สืบเนื่องมาจากเมื่อ 6ปีที่แล้ว วัยรุ่นนี่แหละ ก็เริ่มมีแฟน คบกันมานาน3ปี แต่เป็น3ปีที่เรา มีความสุขมาก และทุกข์มากเหมือนกัน เนื่องจากตอน

นั้นยังเด็ก และอยู่ในช่วงที่เกเรสุดๆ ติดเพื่อน ติดแฟน ไม่ค่อยสนใจเรื่องเรียนเท่าไหร่ (ตอนนั้นเพิ่งเริ่มคบแฟนเก่าใหม่ๆ) ทำให้ที่บ้านต้องเป็นห่วง เข้าออกห้อง

ปกครองเป็นว่าเล่น นึกว่าห้องปกครองเป็นบ้านไปซะแล้ว ขาดเรียน ไม่มาเรียน นอนบ้านเพื่อน ไม่กลับบ้าน มีอยู่วันหนึ่ง อยากไปบ้านเพื่อน เลยโทรให้แฟนมา

รับไปส่งหน่อย แฟนก็มารับไปส่งที่บ้านเพื่อน แล้วเค้าก็กลับบ้านไป(แต่หารู้ไม่ว่าพ่อให้ลูกน้องแอบดูพฤติกรรมอยู่ดูว่าเราออกไปใหนกับใคร)แล้วเราก็หายหัวไป

สามวันไม่กลับบ้านอยู่บ้านเพื่อน พอตอนกลับโทรให้แฟนมารับ พอกลับมาถึงบ้านเท่านั้นแหละ แฟนลงจากรถมาส่งที่บ้าน โดนลูกน้องพ่อกระทืบซะ... เราร้อง

กรี๊ดลั่นเลย เข้าไปห้าม แต่ก็อ่วมไปแล้ว ด้วยความที่เค้าเข้าใจผิดว่าเราหายไปอยู่กับผู้ชายคนนี้ เพราะเราออกไปกับเค้า และกลับเข้ามากับเค้า  นี่เลยเป็นจุด

เริ่มต้นที่ทำให้คบแฟนคนนี้เป็นจิงเป็นจังขึ้นมา ตอนแรกก็แค่คิดว่าจะประท้วงพ่อแค่เท่านั้นแต่เนื่องจากว่าไม่ใช่คนเจ้าชู้เลยคบมาเรื่อยๆไม่ได้คบใครอีก

ภายในระยะเวลาสามปีก็มีเรื่องให้ทะเลาะกันบ่อยๆและก็เป็นเค้าที่มักจะหายตัวไปบ่อยๆ หายไปใหนไม่รู้ หายไปเป็นอาทิตย์ๆ ตอนนั้นนะเหมือนคนบ้ามากเลย

เที่ยวตามหาเค้าทุกๆที่ ที่เค้าเคยไป ทุกๆผับที่เคยเที่ยวเราก็ตามหาเค้าทุกวัน จากน้ำหนัก 48  จนเหลือ 40 ภายในสองอาทิตย์ไปเรียนด้วยสภาพที่โทรมมาก

จนอาจารย์ที่สอนถามว่าเป็นอะไร แฟนหายเหรอ เรางี้แทบจะ...ปล่อยโฮซะตรงนั้นแต่ด้วยความที่อายเลยอดทนไว้(ถามได้แทงใจมากๆ) ตามหาแม้กระทั่งบ้าน

ที่ไม่เคยรู้จัก รู้แต่ว่าอยู่แถวๆใหน เลยลองไปดู และแล้วก็เจอ เห็นรถเค้าจอดอยู่ในบ้าน เราเลยนั่งรออยู่หน้าบ้าน จนเค้าออกมาเห็นเราแล้วตกใจกลับเข้าบ้านไป

ปล่อยให้เรายืนรออยู่หน้าบ้าน และสักพักเค้าก็ออกมาไล่ให้เรากลับไปและบอกว่าจะไปคุยด้วยวันหลัง แล้วเค้าก็มาจิงๆ แล้วก็กลับไปคบกันต่อ แต่ก็มี

เหตุการณ์อย่างนี้ตลอดแต่เราไม่ได้ตามแล้วนะเพราะเด๋วเค้าก็จะกลับมาเอง  แต่ในใจก็คิดเสมอนะว่าเค้าหายไปใหน จนทุกวันนี้ยังไม่รู้เลยว่าเค้าหายไปใหนแต่ก็มีเรื่องทะเลาะกันอีกหลายเรื่องไม่อยากเล่า และ

ครั้งสุดท้ายที่ทะเลาะหลังจากคบกันมาสามปี เคยบอกกับเค้าไว้ว่าถ้าทะเลาะกันอีกแล้วเค้าหายไปอีกเราเลิกกัน และแล้วมันก็เกิดขึ้น หายไปอีกแล้ว........เรา

เลยจัดการเก็บข้าวของ แจ้งย้ายห้อง(อ้อ เราย้ายมาอยู่หอพักเพราะเราไม่ชอบแฟนใหม่พ่อ เลยขอแยกมาอยู่คนเดียว) และย้ายอย่างด่วนภายในอาทิตย์นั้น

เพื่อที่จะได้ตัดใจและหนีให้พ้นจากสภาพจิตใจที่ย่ำแย่เอามากๆ เป็นการตัดสินใจแบบตัดใจเอาดื้อๆ จบกันเสียที ฉันจะไม่เป็นฝ่ายรอใครอีกแล้ว  (เพราะยังมีคนที่เค้ายังรอฉันอยู่เหมือนกัน)

แต่ตั้งแต่ย้ายออกมาอยู่ห้องใหม่ ก็นอนไม่หลับสามวันแล้ว เครียดมาก แล้วพอดีกับที่อาโทรมาให้ไปรับที่สมุย บอกว่าทะเลาะกับแฟนอยากกลับมารับหน่อย เรา

ไอ้ด้วยความที่ห่วงอา นั่งเครื่องไปรับซะตอนนั้นเลย 9โมงก่าๆ ไปถึงเห็นอายืนกอดคอกับแฟน กระโดดดีใจแบบว่า ฮ่าๆ หลานกูมาแว้ว หลอกมันสำเร็จ อาบอก

ว่าคิดถึงอยากเจอ อยากให้มาเที่ยวหา แต่หารู้ไม่ว่า ตรูแย่แล้ว แล้วอาก็พาตะรอนๆเที่ยวทั่วสมุย เราก็ยังนอนไม่หลับเป็นวันที่4 พอวันที่5 เลยขอยานอนหลับ

อามากิน คราวนี้ ช็อคไปเลย ค้างๆๆ กัดลินตัวเอง แฟนอาช่วยไว้ทัน พาไปโรงพยาบาลอย่างด่วน เกือบตายไปแล้ว  ความรักครั้งแรกนี่เนอะมันร้ายกาจแบบนี้นี่เอง(นี่ย่อสุดๆเลยนะ เนี่ย เรื่องจิงมีเยอะ แต่เกรงใจคนทางบ้านเหอๆ)

จบจากความรักครั้งนั้น เราเลยตั้งปณิธานเลยว่าเราจะไม่เป็นแบบนี้อีก เราจะรักตัวเอง จะทำให้ตัวเองมีความสุขมากที่สุด และถ้ามีแฟนใหม่เราก็จะรักเค้าให้

มากที่สุด ทำทุกๆอย่างที่เราสามารถทำได้ ทำทุกๆวันให้ดีที่สุด เผื่อว่าวันนึงเรามีอันต้องจากกันไม่ว่าจะด้วยกรณีใดๆ เราจะไม่เสียใจเลย จะเข้มแข็ง สู้ๆ เพราะเราได้ทำทุกๆวันให้ดีที่สุดแล้ว

เพราะฉะนั้นเพื่อนๆชาวไดก็อย่าแปลกใจละที่เห็นนู๋ตูนกับมู๋เต้ยหวานกันซะขนาดนั้น เพราะนู๋ตูนตั้งใจทำมันจิงๆ

ป.ล เรื่องที่เล่ามันเป็นอดีตที่ผ่านมานานมากแล้ว ถ้าวัยรุ่นคนใหนจะเก็บไว้เป็นข้อคิดเตือนใจ ก็ได้นะจ๊ะ

ป.ล มู๋เต้ยจ๋าคิดถึงมากมายก่ายกอง อิอิ